| Właściwości chemiczne |
bezbarwna ciecz |
| Używa |
Metakrylan N,N-dimetyloaminoetylu jest aktywatorem aminowym w utwardzanych światłem widzialnym materiałach kompozytowych akrylowo-dentystycznych. |
| Używa |
Metakrylan 2-(dimetyloamino)etylu jest stosowany w syntezie poli((2-(dimetyloamino)etylometakrylanu), kopolimerów blokowych 2-(dimetyloamino)etylu metakrylanu i metakrylanu n-butylu oraz amfifilowe kopolimery blokowe AB metakrylanu 2-(dimetyloamino)etylu. Stosuje się go również do wytwarzania polimeru. |
| Używa |
2-Metakrylan (dimetyloamino)etylu można stosować w: synteza poli((2-(dimetyloamino)etylometakrylanu)
kopolimery blokowe 2-(metakrylanu dimetyloamino)etylu i metakrylanu n-butylu
amfifilowe kopolimery blokowe AB metakrylanu 2-(dimetyloamino)etylu
|
| Ogólny opis |
Przezroczysta, bezbarwna ciecz. Mniej gęsty niż woda i nierozpuszczalny w wodzie. Pary cięższe od powietrza, działające żrąco na oczy i błony śluzowe. Może polimeryzować egzotermicznie po podgrzaniu lub zanieczyszczeniu. Jeśli polimeryzacja zachodzi w zamkniętym pojemniku, pojemnik może gwałtownie pęknąć. Podczas spalania wytwarza toksyczne tlenki azotu. Działa toksycznie przy wchłanianiu przez skórę, połknięciu i wdychaniu. Stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i tekstyliów.
|
| Reakcje powietrza i wody |
Nierozpuszczalne w wodzie. |
| Profil reaktywności |
2-Metakrylan (dimetyloamino)etylu jest zarówno aminą, jak i estrem. Aminy to zasady chemiczne. Neutralizują kwasy, tworząc sole i wodę. Te reakcje kwasowo-zasadowe są egzotermiczne. Ilość ciepła wydzielającego się na mol aminy podczas zobojętniania jest w dużej mierze niezależna od siły aminy jako zasady. Aminy mogą być niezgodne z izocyjanianami, halogenowanymi związkami organicznymi, nadtlenkami, fenolami (kwasowymi), epoksydami, bezwodnikami i halogenkami kwasowymi. Palny wodór gazowy wytwarzany jest przez aminy w połączeniu z silnymi środkami redukującymi, takimi jak wodorki. Estry reagują z kwasami, wydzielając ciepło wraz z alkoholami i kwasami. Silne kwasy utleniające mogą powodować energiczną reakcję, która jest wystarczająco egzotermiczna, aby spowodować zapalenie produktów reakcji. Ciepło wytwarza się także w wyniku oddziaływania estrów z roztworami zasadowymi. Palny wodór powstaje w wyniku zmieszania estrów z metalami alkalicznymi i wodorkami. |
| Zagrożenie dla zdrowia |
TOKSYCZNY; wdychanie, połknięcie lub kontakt skóry z materiałem może spowodować poważne obrażenia lub śmierć. Kontakt ze stopioną substancją może spowodować poważne oparzenia skóry i oczu. Unikaj kontaktu ze skórą. Skutki kontaktu lub wdychania mogą być opóźnione. W wyniku pożaru mogą wydzielać się drażniące, żrące i/lub toksyczne gazy. Wycieki z wody gaśniczej lub wody rozcieńczającej mogą być żrące i/lub toksyczne oraz powodować zanieczyszczenie. |
| Zagrożenie pożarowe |
Materiał palny: może się palić, ale nie zapala się łatwo. Pary po ogrzaniu mogą tworzyć z powietrzem mieszaniny wybuchowe: w pomieszczeniach zamkniętych, na zewnątrz i w kanalizacji istnieje ryzyko wybuchu. Może polimeryzować wybuchowo po podgrzaniu lub w wyniku pożaru. W kontakcie z metalami może wydzielać się palny wodór. Kontenery mogą wybuchnąć po podgrzaniu. Spływ może zanieczyścić drogi wodne. Substancja może być transportowana w postaci stopionej. |
| Profil bezpieczeństwa |
Trucizna podana dootrzewnowo. Umiarkowanie toksyczny przy połknięciu i wdychaniu. Działa drażniąco na skórę oczu i błonę śluzową. Silny środek łzawiący. Produkt łatwopalny pod wpływem iskier, ciepła, otwartego płomienia lub utleniaczy. Do gaszenia pożaru stosować pianę alkoholową, suchy środek chemiczny, spray. Po podgrzaniu do rozkładu wydziela toksyczne opary NOx. Zobacz także ESTRY. |