Produkty

Strona główna / Produkty/ Mediator / Polimer

Poli(tetrafluoroetylen)

Wyślij zapytanie

Wprowadzenie produktów

Poli(tetrafluoroetylen) Informacje podstawowe

Opis Przygotowanie Odnośniki

Nazwa produktu:	Poli(tetrafluoroetylen)
Synonimy:	PTFE poli(tetrafluoroetylen);Poli(tetrafluoroetylen),proszek,wielkość cząstek 35 μm;Poli(tetraflooetylen);Cefral Lube - klasa I;Cefral Lube - klasa V;EK 1108GY-A;ek1108gy-a;Electrafil TR-1900/EC
CAS:	9002-84-0
MF:	(C2F4)n
MW:	0
Numer EINECS:	618-337-2
Kategorie produktów:	Polimery;Chromosorb;Pakowane GC;Podpory;Fluorocarbony;Polimery hydrofobowe;Materiałoznawstwo;Nauka o polimerach
Plik Mol:	9002-84-0.mol

Właściwości chemiczne poli(tetrafluoroetylenu)

Temperatura topnienia	327 stopni
Temperatura wrzenia	400 stopni
gęstość	2,15 g/ml w temp. 25 stopni
współczynnik załamania światła	1.35
temperatura przechowywania	Przechowywać w temperaturze -20 stopnia
rozpuszczalność	Rozpuszczalność w wodzie:
formularz	proszek
Środek ciężkości	2
kolor	biały
Zapach	w stężeniu 100.00?% bezwonny
Rozpuszczalność w wodzie	Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w perfluoronaftalenie.
Merck	14,7562
Stała dielektryczna	2.0(otoczenie)
Stabilność:	Stabilny - niereaktywny z większością materiałów. Niekompatybilny z roztopionymi metalami alkalicznymi, fluorem i innymi halogenami, silnymi środkami utleniającymi.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC)	3 (Tom 19, dodatek 7) 1987
NIST Chemia Odniesienie	Politetrafluoroetylen, wyżarzany(9002-84-0)
System rejestru substancji EPA	Politetrafluoroetylen (9002-84-0)

Informacje dotyczące bezpieczeństwa

Kody zagrożeń	Xi,T,Xn
Oświadczenia dotyczące ryzyka	41-36/38-45-48/20
Oświadczenia dotyczące bezpieczeństwa	26-39-24/25-45-22-53-23
WGK Niemcy	3
RTEC	KX4025000
Uwaga dotycząca zagrożenia	Drażniący
TSCA (Międzynarodowa Organizacja T	Tak
Kod HS	39046100
Dane dotyczące substancji niebezpiecznych	9002-84-0(Dane dotyczące substancji niebezpiecznych)

Informacje dotyczące karty charakterystyki bezpieczeństwa (MSDS)

Dostawca	Język
Poli(tetrafluoroetylen)	angielski
AKROS	angielski
SigmaAldrich	angielski
ALFA	angielski

Zastosowanie i synteza poli(tetrafluoroetylenu)

Opis	Poli(tetrafluoroetylen) (PTFE, nazwa handlowa: Teflon, Fluon, Hostaflon i Polyflon) to rodzaj mocnej, wytrzymałej, woskowej i niepalnej żywicy syntetycznej. Jej wzór strukturalny to [CF2-CF2]n z łańcuchem szkieletowym z węgla. Jest wytwarzany poprzez polimeryzację rodnikową tetrafluoroetylenu. PTFE ma śliską powierzchnię, wysoką temperaturę topnienia i jest niezwykle obojętny chemicznie. Ta właściwość sprawia, że ma wiele zastosowań. Jego największym zastosowaniem jest okablowanie w zastosowaniach lotniczych i komputerowych ze względu na doskonałe właściwości dielektryczne, np. jako izolator w kablach i złączach. W przemyśle PTFE może być stosowany w miejscach, w których wymagane jest ślizgowe działanie części ze względu na niskie tarcie, takie jak łożyska ślizgowe, koła zębate i płyty ślizgowe. PTFE jest również stosowany w produkcji kompozytów z włókna węglowego i kompozytów z włókna szklanego. Ponadto PTFE ze względu na swoją bezwładność chemiczną i wysoką odporność termiczną stosuje się w miejscach, gdzie używane są kwasy, zasady lub inne substancje chemiczne, np. jako wykładzina rurociągów przemysłowych.
Przygotowanie	Poli(tetrafluoroetylen) powstaje z tetrafluoroetylenu i składa się z powtarzających się jednostek w łańcuchu przeważnie liniowym: F2C=CF2 --->[-CF2-CF2-]n Polimer tetrafluoroetylenowy ma najniższy współczynnik tarcia spośród wszystkich ciał stałych. Ma niezwykłą odporność chemiczną i bardzo niską temperaturę kruchości (100°C). Jego stała dielektryczna i współczynnik stratności są niskie i stabilne w szerokim zakresie temperatur i częstotliwości. Jego odporność na uderzenia jest wysoka.
Odniesienia	http://pslc.ws/macrog/ptfe.htm https://global.britannica.com/science/polytetrafluoroetylen https://en.wikipedia.org/wiki/Polytetrafluoroetylen#Inne
Opis	Tetrafluoroetylen (TFE), znany również jako perfluoroetylen, jest bezbarwnym, łatwopalnym, toksycznym gazem. Jest to monomer stosowany do politetrafluoroetylenu (PTFE), który jest sprzedawany pod nazwą handlową DuPont Tefl on. TFE jest kopolimeryzowany z innymi związkami w celu wytworzenia różnych teflonów. TFE jest wytwarzany przez ogrzewanie chlorodifluorometanu (CHClF2, Freon-22) lub trifluorometanu (CHF3, Freon-23). TFE jest stosowany niemal wyłącznie jako monomer w produkcji PTFE. PTFE jest polimerem winylowym, co oznacza, że jest wytwarzany z monomeru z podwójnymi wiązaniami węgiel-węgiel. PTFE jest wytwarzany z TFE przez polimeryzację wolnorodnikową. Unikalne właściwości fizyczne PTFE wynikają z jego struktury chemicznej. PTFE składa się z długich łańcuchów atomów węgla otoczonych atomami fluoru. Atomy fluoru działają jak bariera ochronna, która chroni wiązanie węgiel-węgiel przed atakiem chemicznym. Atomy fluoru odpychają inne atomy, co utrudnia przywieranie czegokolwiek do PTFE. Żywice PTFE mają bardzo niskie współczynniki tarcia (< 0.1). The strong fluorine-to-carbon bonds and high electronegativity of fluorine make PTFE very stable. The long chains of PTFE pack closely together to give a dense crystalline solid. The packing, which can be compared to stacking boards, produces little cross-linking.
Właściwości chemiczne	Politetrafluoroetylen jest białym ciałem stałym o woskowym wyglądzie i dotyku. Jest to wytrzymały, elastyczny materiał o umiarkowanej wytrzymałości na rozciąganie, który ma tendencję do pełzania pod wpływem ściskania. Właściwości izolacji elektrycznej są znakomite i niemal tak dobre, jak w przypadku polietylenu. Współczynnik tarcia jest niezwykle niski i jest niższy niż w przypadku innych ciał stałych; właściwości nieprzywierające są również doskonałe. Politetrafluoroetylen ma wyjątkową odporność na ataki chemiczne i jest obojętny wobec wszystkich rodzajów odczynników, z wyjątkiem stopionych metali alkalicznych i fluoru. Nie jest znany żaden rozpuszczalnik dla polimeru, ale jest on pęczniejący pod wpływem niektórych olejów fluorowęglowych w temperaturach zbliżonych do temperatury topnienia kryształów; inne materiały organiczne nawet nie pęcznieją polimeru. Politetrafluoroetylen ma wysoką stabilność termiczną i zachowuje swoje właściwości w szerokim zakresie temperatur. Polimer może być stosowany do około 300 stopni przez długi czas bez utraty wytrzymałości, a cienkie sekcje pozostają elastyczne w temperaturach poniżej -100 stopnia. Istnieje pewna utrata wagi, gdy politetrafluoroetylen jest podgrzewany powyżej około 200 stopni, ale jest ona bardzo niewielka do około 350 stopni. Polimer ma również dobrą odporność na warunki atmosferyczne.
Właściwości chemiczne	biały proszek lub biała substancja stała o śliskiej konsystencji
Historia	Polimeryzowaną formę TFE odkryli przypadkowo badacze z DuPont w 1938 roku. W połowie lat 90. DuPont badał rozwój nowych chlorofluorowęglowodorów (CFC) do stosowania jako czynniki chłodnicze. DuPont połączył siły z General Motors, aby utworzyć firmę o nazwie Kinetic Chemicals, aby połączyć ich wysiłki w tej dziedzinie. Plunkett zbadał właściwości substancji. Odkrył, że substancja jest obojętna na inne chemikalia, ma wysoką temperaturę topnienia i jest bardzo śliska. Plunkett pracował również nad odtworzeniem warunków niezbędnych do jej produkcji z TFE. Złożył wniosek patentowy na polimery politetrafluoroetylenowe w 1939 roku, który został przyznany w 1941 roku (patent USA 2230654). Przypisał patent firmie Kinetic Chemicals. DuPont zarejestrował termin Tefl w 1945 roku i wprowadził Tefl na produkty w następnym roku. Teflon jest najbardziej znany ze swojego zastosowania w naczyniach kuchennych, ale jego zastosowanie w tym obszarze nastąpiło po pierwotnych zastosowaniach przemysłowych w uszczelkach, uszczelniaczach, taśmach i izolacji elektrycznej. Zastosowania te były bezpośrednim wynikiem wykorzystania PTFE do celów wojskowych podczas II wojny światowej.
Zastosowania	Poli(tetrafluoroetylen) jest stosowany w setkach zastosowań oprócz naczyń kuchennych. Poli(tetrafluoroetylen) jest stosowany w tuszach, tworzywach sztucznych, powłokach i smarach. Poli(tetrafluoroetylen) może być formowany w uszczelki, pierścienie uszczelniające, łożyska, koła zębate i inne części maszyn. Poli(tetrafluoroetylen) jest stosowany jako wkładki, izolacja, membrany i kleje. Taśma teflonu jest powszechnie stosowana w pracach hydraulicznych. Poli(tetrafluoroetylen) jest stosowany do produkcji odzieży przeciwdeszczowej.
Zastosowania	Smar obojętny.
Zastosowania	Proszek politetrafluoroetylenu może być stosowany do modyfikacji tworzyw sztucznych, średnia wielkość cząstek wynosi około 3-5 i 10-20 mikrometra, PTFE ma doskonałe właściwości, posiada unikalne właściwości, w tym brak samokoagulacji, brak efektu elektrostatycznego, dobrą mieszalność, niską masę cząsteczkową, dobrą dyspersję, wysokie samosmarowanie, niski współczynnik tarcia itp.
Zastosowania	Do przewodów przyłączeniowych i typu przyłączeniowego w sprzęcie elektronicznym; w przewodach komputerowych, taśmach izolacyjnych, elementach elektrycznych, rurkach spaghetti. Uszczelki i pierścienie tłokowe, podstawowe kształty, łożyska, taśmy mechaniczne, powlekane tkaniny szklane. Jako rury i arkusze do laboratoriów chemicznych i prac procesowych; do wykładania naczyń reakcyjnych; do uszczelek i wypełnień pomp, czasami zmieszanych z grafitem lub włóknami szklanymi; jako izolator elektryczny, szczególnie w zastosowaniach o wysokiej częstotliwości; tkaniny filtracyjne; odzież ochronna. Pomoc protetyczna.
Zastosowania	PTFE (politetrafluoroetylen) jest środkiem wypełniającym, jest również stosowany w preparatach kosmetycznych w celu poprawy wyczucia i rozprowadzalności formulacji. PTFe może również mieć pewien potencjał hydrofobowy.
Definicja	Syntetyczny polimer wykonany z tetrafluoroetenu (tj. CF₂:CF₂). Jest w stanie wytrzymać wysokie temperatury bez rozkładu i ma również bardzo niski współczynnik tarcia, stąd jego zastosowanie w patelniach nieprzywierających, łożyskach itp.
Definicja	ChEBI: Polimer składający się z powtarzających się grup tetrafluoroetylowych.
Metody produkcji	Politetrafluoroetylen jest na ogół wytwarzany z gazu tetrafluoroetylenowego poprzez polimeryzację wolnorodnikową pod ciśnieniem z tlenem, nadtlenkami lub nadtlenodisiarczanami. „Żywice granulowane” mają średniej wielkości cząsteczki, których wielkość waha się od 30 do 600 mm. Dyspersje wodne koloidalne, wytwarzane w innym procesie, są zagęszczane do około 60% wagowo polimeru i mają cząsteczki, których średnia wielkość wynosi około 0,2 mm. Dostępne są również koagulowane dyspersje z aglomeratami, których średnia wielkość wynosi 450 mm. Stosowanie PTFE jako środka antyadhezyjnego w powłokach i niektórych innych zastosowaniach mających kontakt z żywnością jest dozwolone na mocy przepisów FDA.
Przygotowanie	Preferowaną komercyjną metodą przygotowywania politetrafluoroetylenu (PTFE) jest polimeryzacja suspensyjna. Szczegóły stosowanych procedur nie zostały ujawnione, ale wydaje się, że stosowane są dwa główne procesy. W pierwszym procesie konwencjonalne techniki polimeryzacji suspensyjnej są używane do produkcji granulowanego produktu nadającego się do formowania i wytłaczania. Tetrafluoroetylen jest polimeryzowany pod ciśnieniem w autoklawach ze stali nierdzewnej z inicjatorem rodnikowym, takim jak nadsiarczan amonu. Reakcja jest szybka i egzotermiczna i wymaga starannej kontroli. Granulki polimeru są zbierane, myte i suszone. W drugim procesie warunki są dostosowywane w celu uzyskania dyspersji polimeru o znacznie drobniejszych cząsteczkach i niższej masie cząsteczkowej. Produkt może być stabilizowany i stosowany w formie lateksu w takich zastosowaniach, jak odlewanie folii, powlekanie i impregnacja włókien. Alternatywnie, produkt może być koagulowany w celu uzyskania proszku (często nazywanego „polimerem dyspersyjnym”) stosowanego głównie do wytłaczania cienkich, elastycznych sekcji.
Opis ogólny	Poli(tetrafluoroetylen) jest fluoropolimerem, który jest komercyjnie znany jako PTFE. Jego właściwości obejmują wysoką stabilność termiczną, doskonałą odporność chemiczną, niską stałą dielektryczną i niską energię powierzchniową. Jest to polimer hydrofobowy, który jest głównie stosowany jako powłoka ochronna na powierzchni metalu.
Zaryzykować	Wydziela toksyczne opary podczas ogrzewania. Podejrzany czynnik rakotwórczy.
Zagrożenie dla zdrowia	Opary podgrzanego politetrafluoroetylenu (PTFE) wywołują gorączkę polimerową, zespół objawów przypominających grypę.
Zastosowania przemysłowe	Polimer jest nierozpuszczalny, odporny na ciepło (do 275 stopni) i działanie środków chemicznych, a ponadto ma najniższy współczynnik tarcia spośród wszystkich ciał stałych. Ze względu na odporność na ciepło, wytwarzanie politetrafluoroetylenu wymaga modyfikacji konwencjonalnych metod. Po uformowaniu sproszkowanego polimeru za pomocą prasy na zimno, wypraski są spiekane w temperaturze od 360 do 400 stopni za pomocą procedur podobnych do tych stosowanych w metalurgii proszków. Spiekany produkt może być obrabiany maszynowo lub dziurkowany. Wytłaczanie jest możliwe, jeśli proszek jest połączony z materiałem smarującym. Wodne zawiesiny polimeru mogą być również stosowane do powlekania różnych artykułów. Jednak wymagane są specjalne obróbki powierzchni, aby zapewnić przyczepność, ponieważ politetrafluoroetylen nie przylega dobrze do niczego. Politetrafluoroetylen (żywica TFE) jest użyteczna w zastosowaniach w ekstremalnych warunkach ciepła i aktywności chemicznej. Łożyska politetrafluoroetylenowe, gniazda zaworów, uszczelnienia, uszczelki, powłoki i rury mogą wytrzymać stosunkowo trudne warunki. Wypełniacze, takie jak węgiel, włókna nieorganiczne i proszki metalowe, mogą być włączone w celu modyfikacji właściwości mechanicznych i termicznych. Ze względu na swoje doskonałe właściwości elektryczne, politetrafluoroetylen jest przydatny, gdy wymagany jest materiał dielektryczny do pracy w wysokiej temperaturze. Nieprzylepna jakość jest często wykorzystywana w politetrafluoroetylenie do powlekania artykułów, takich jak rolki i naczynia kuchenne, do których materiały mogłyby w przeciwnym razie przylegać.
Profil bezpieczeństwa	Gotowy polimeryzowany związek jest obojętny w normalnych warunkach. Odnotowano przypadki „gorączki oparów polimerowych” u ludzi narażonych na produkty pirolizy, które również są substancjami drażniącymi. Smoohng powinien być zabroniony w obszarach, w których wytwarzany jest ten materiał lub, ogólnie rzecz biorąc, gdzie może znajdować się z niego pył. Narażenie na produkty pirolizy lub rozkładu wydaje się być głównym problemem zdrowotnym. Podejrzany czynnik rakotwórczy z eksperymentalnymi danymi o rakotwórczości wszczepu. Niezgodny z fluorem, stopem potasu sodmm. W odpowiednich warunkach ulega niebezpiecznym reakcjom z borem, magnezem lub tytanem. Po podgrzaniu do temperatury powyżej 750 stopni Fahrenheita rozkłada się, wydzielając wysoce toksyczne opary F-.
Rakotwórczość	Badania na zwierzętach nie wykazały, że ten polimer jest rakotwórczy. Brak danych dotyczących ludzi. Polimer nie jest klasyfikowany pod względem rakotwórczości dla ludzi. Jednak EPA stwierdziła, że kwas perfluorooktanowy (PFOA), substancja chemiczna stosowana do produkcji PTEE, jest „prawdopodobnym czynnikiem rakotwórczym”.
Los środowiska	PTFE jest najbardziej stabilnym ze wszystkich polimerów TFE i w warunkach fizjologicznych nie uwalnia żadnych składników (IARC Monograph 74, 1999). PTFE jest bardzo obojętny chemicznie; tylko metale alkaliczne i fluor pod ciśnieniem atakują PTFE (Hazardous Substances Data Bank (HSDB)). Nie są znane żadne efekty ekotoksykologiczne dla PTFE (DuPont MSDS, 2011).
Ocena toksyczności	Nie ma wyraźnego mechanizmu toksyczności dla doustnie podawanego PTFE, ponieważ nie zaobserwowano żadnych toksykologicznych efektów po doustnym podaniu szczurom przez okres do 90 dni. Brak toksyczności jest najprawdopodobniej spowodowany następującymi czynnikami: (1) wchłanianie PTFE przez przewód pokarmowy jest nieistotne ze względu na jego niezwykle wysoką masę cząsteczkową (1 000 000–10 000 000 dla drobnego proszku PTFE); (2) PTFE jest chemicznie obojętny w warunkach fizjologicznych; i (3) PTFE nie jest metabolizowany (Donovan i in., 1990; Kim, 1996; Veber i in., 2002). Mechanizm działania podskórnie wstrzykiwanego PTFE u myszy przypisuje się miejscowemu zapaleniu zgodnemu z reakcją na ciało obce; podobne efekty zaobserwowano po wstrzyknięciu podotoczkowym u królików i psów oraz wstrzyknięciu okołocewkowym u psów. Podgrzanie PTFE lub wystawienie go na działanie temperatur większych lub równych 200 stopni powoduje rozkład i uwalnianie toksycznych oparów, które u ludzi wywołują gorączkę polimerową.