| Opis |
Chlorek benzenosulfonylu jest bezbarwną oleistą cieczą o ostrym zapachu. Masa cząsteczkowa= 176.6;Ciężar właściwy= 1.3842 przy 15 stopniach; Temperatura wrzenia=251- 252 stopni (rozkłada się); stopień zamarzania/topnienia= 15; Prężność pary= 1 mmHg w temperaturze 20 stopni; Względna gęstość pary (powietrze=1)=6.12; Temperatura zapłonu =130 stopni; Temperatura samozapłonu=460 stopni. Identyfikacja zagrożeń (w oparciu o system oceny NFPA-704 M): Zdrowie 3, Palność 1, Reaktywność 1. Umiarkowanie rozpuszczalny w wodzie. |
| Właściwości chemiczne |
Chlorek benzenosulfonylu jest bezbarwną oleistą cieczą o ostrym zapachu. Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu i eterze. Może reagować z amoniakiem, aminą i alkoholem, tworząc odpowiednio benzenosulfonamid i benzenosulfonian. Jest toksyczny, podrażnia skórę, oczy i błony śluzowe, jest żrący i może powodować oparzenia. Doustnie LD50 1960mg/kg u szczurów. |
| Używa |
Półprodukty ciekłych kryształów |
| Używa |
Chlorek benzenosulfonylu reaguje z odczynnikami Grignarda, tworząc oksindole z N-niepodstawionych indoli. Jest szeroko stosowany do sprawdzania oznaczania tiaminy w różnych produktach spożywczych. Bierze udział w syntezie alfa-disulfonów, sulfonamidów i estrów sulfoantowych jako prekursor. Jest odczynnikiem derywatyzującym do oznaczania różnych amin w ściekach i wodach powierzchniowych na poziomie poniżej ppb metodą chromatografii gazowej ze spektrometrią mas. Jest to powszechnie stosowany odczynnik stosowany w teście Hinsberga do wykrywania i rozróżniania rodzaju amin na aminy pierwszorzędowe, drugorzędowe i trzeciorzędowe. |
| Używa |
Chlorek benzenosulfonylu można stosować w teście tiaminy do oznaczania tiaminy w różnych produktach spożywczych. |
| Metody produkcji |
Najwygodniejszą metodą wytwarzania chlorków benzenosulfonylu jest reakcja chlorosulfonowania benzenu lub podstawionego benzenu kwasem chlorosiarkowym. Sulfonowanie i powstawanie chlorku sulfonylu przebiegają w jednej sekwencji reakcji:
Ar-H+Cl-SO3H → ArSO3H+HCl
ArSO3H+Cl-SO3H=ArSO22Cl+H2WIĘC4
Sulfon powstaje w reakcji ubocznej chlorosulfonowania. Ilość powstającego sulfonu można zmniejszyć przez rozcieńczenie rozpuszczalnikiem, użycie dużego nadmiaru kwasu chlorosiarkowego lub dodanie substancji hamujących powstawanie sulfonów, np. soli metali alkalicznych i soli amonowych, kwasu octowego, kwasu fosforowego, dimetyloformamidu lub kwasu amidosiarkowego .
W przypadku przemysłowego chlorosulfonowania kwas chlorosiarkowy wprowadza się do zbiornika ze staliwa lub stali emaliowanej i miesza się 10–25% molowych związku aromatycznego w temperaturze 25–30 stopni, po czym następuje sulfonowanie związku aromatycznego i tworzenie się HCl. Tworzenie chlorku sulfonylu inicjuje się przez ogrzewanie reagentów do temperatury 50 – 80 stopni. Reakcja jest egzotermiczna. Chlorek sulfonylu wyodrębnia się przez spuszczenie masy reakcyjnej do wody i jednoczesne ochłodzenie. Nadmiar kwasu chlorosiarkowego ulega rozkładowi, a chlorek sulfonylu wytrąca się lub oddziela w postaci organicznej fazy ciekłej. Jakość kwasu chlorosiarkowego wpływa na wydajność.
Zamiast kwasu chlorosiarkowego można zastosować inne środki chlorujące, takie jak fosgen, chlorek tionylu, chlorek Sulfylu lub pięciochlorek fosforu. Gdy stosuje się chlorek tionylu, chlorek sulfonylu otrzymuje się z kwasu sulfonowego z dużą wydajnością i bez tworzenia kwasu siarkowego. |
| Ogólny opis |
Bezbarwne do lekko żółtego ciała stałego, które topi się w temperaturze około 40 stopni F. Działa bardzo drażniąco na skórę, oczy i błony śluzowe. Może wydzielać toksyczne opary po podgrzaniu do wysokich temperatur. Używany do produkcji barwników i innych chemikaliów. |
| Reakcje powietrza i wody |
Nierozpuszczalny i stabilny w zimnej wodzie [Merck]. Rozkłada się w gorącej wodzie tworząc żrący i toksyczny kwas solny i kwas benzenosulfonowy. Szybkość reakcji maleje wraz ze spadkiem temperatury. |
| Profil reaktywności |
Chlorek benzenosulfonylu jest niezgodny z silnymi utleniaczami i zasadami, w tym z aminami. Powoduje korozję metali w obecności wody w wyniku powolnego tworzenia kwasu solnego i kwasu benzenosulfonowego [USCG, 1999]. Może reagować energicznie lub wybuchowo po zmieszaniu z eterem diizopropylowym lub innymi eterami w obecności śladowych ilości soli metali [J. Haz. Mat., 1981, 4, 291]. |
| Zagrożenie dla zdrowia |
Wdychanie, połknięcie lub wchłonięcie przez skórę może grozić śmiercią. Kontakt może powodować oparzenia skóry i oczu. Działa drażniąco na oczy, skórę i błony śluzowe. POŁKNIĘCIE: Może powodować skurcze brzucha i wymioty. |
| Profil bezpieczeństwa |
Trucizna podana dootrzewnowo. Niebezpieczne zagrożenie podczas przechowywania. Może eksplodować w zamkniętej butelce. Wybuchowa reakcja z sulfotlenkiem dimetylu. Reaguje gwałtownie z metyloformamidem. Po podgrzaniu do rozkładu wydziela toksyczne opary Cl-a więc |
| Potencjalne narażenie |
Stosuje się go jako półprodukt chemiczny benzenosulfonamidów, tiofenolu, glibuzolu (środka hipoglikemizującego), N-2-chloroehtylamidów, benzonitrylu; ze względu na jego estry - przydatne jako środki owadobójcze i roztoczobójcze. |
| Pierwsza pomoc |
Jeśli substancja chemiczna dostanie się do oczu, należy natychmiast zdjąć soczewki kontaktowe i natychmiast przemywać je przez co najmniej 15 minut, od czasu do czasu podnosząc górną i dolną powiekę. Natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską. Jeżeli substancja chemiczna zetknie się ze skórą, należy zdjąć zanieczyszczoną odzież i natychmiast umyć ją wodą z mydłem. Natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską. W przypadku wdychania tej substancji chemicznej należy usunąć miejsce narażenia, rozpocząć oddechy ratownicze (stosując uniwersalne środki ostrożności, w tym maskę do resuscytacji), jeśli oddech ustał, i RKO, jeśli ustała akcja serca. Natychmiast przenieść do placówki medycznej. W przypadku połknięcia tej substancji chemicznej należy zwrócić się o pomoc lekarską. Nie wywoływać wymiotów. Zalecana jest obserwacja lekarska przez 24- 48 godzin po nadmiernym narażeniu na wdychanie, ponieważ obrzęk płuc może opóźnić wystąpienie obrzęku płuc. Jako pierwszą pomoc w przypadku obrzęku płuc lekarz lub upoważniony ratownik medyczny może rozważyć podanie kortykosteroidu w sprayu. |
| składowanie |
Kod koloru – niebieski: Zagrożenie dla zdrowia/Trucizna: Przechowywać w bezpiecznym miejscu z trucizną. Przechowywać w szczelnie zamkniętych pojemnikach w chłodnym, dobrze wentylowanym pomieszczeniu. Pojemniki metalowe, w których transportuje się tę substancję chemiczną, należy uziemić i połączyć. Beczki muszą być wyposażone w zawory samozamykające, korki podciśnieniowe i przerywacze płomienia. Używaj wyłącznie nieiskrzących narzędzi i sprzętu, szczególnie podczas otwierania i zamykania pojemników z tą substancją chemiczną. Źródła zapłonu, takie jak palenie i otwarty ogień, są zabronione w przypadku, gdy substancja chemiczna jest używana, obsługiwana lub przechowywana w sposób mogący stworzyć potencjalne zagrożenie pożarem lub eksplozją. |
| Wysyłka |
UN2225 Chlorek benzenosulfonylu, klasa zagrożenia: 8; Etykiety: 8-Materiał żrący. |
| Metody oczyszczania |
Destyluj chlorek sulfonylu, następnie potraktuj go 3% molowymi toluenu i AlCl3 i pozostaw na noc. Chlorek sulfonylu oddestylowuje się pod ciśnieniem 1 mm, a następnie ostrożnie destyluje frakcyjnie pod ciśnieniem 10 mm w kolumnie całkowicie szklanej. [Adams & Marvel Org Synth Coll Vol I 84 1941, Jensen & Brown J Am Chem Soc 80 4042 1958, Beilstein 11 IV 49.] Jest TOKSYCZNY. |
| Niezgodności |
Gwałtowna reakcja z silnymi utleniaczami, sulfotlenkiem dimetylu i metyloformamidem. Jest bardzo reaktywny z zasadami i wieloma związkami organicznymi. Niekompatybilny z amoniakiem, aminami alifatycznymi. W kontakcie z wodą powstają kwasy solny i chlorosulfonowy. Wodne roztwory tej substancji chemicznej to mocne kwasy, które gwałtownie reagują z zasadami. Atakuje metale w obecności wilgoci. |
