Produkty

Strona główna / Produkty/ Chemia organiczna / Związki metaloorganiczne

Sorbinian potasu

Wprowadzenie produktów

Sorbinian potasu Podstawowe informacje

Przegląd Właściwości chemiczne Zastosowanie Działanie przeciwdrobnoustrojowe Działanie immunomodulujące Problem zdrowotny Referencje

Nazwa produktu:	Sorbinian potasu
Synonimy:	KWAS SORBOWY K SALT;sól potasowa,(e,e)-4-kwas heksadienowy;sól potasowa,(e,e)-sorbicacy;sorbinian(e)potasowy;kwas (E,E)-heksadienowy, sól potasowa;2,{{ 4}}kwas heksadienowy potasu; (E,E)-heksa-2,4-dienian potasu; SORBIN POTASU, GRAN FCC/ USP/NF
CAS:	24634-61-5
MF:	C6H7KO2
MW:	150.22
Numer EINECS:	246-376-1
Kategorie produktów:	Dodatek do żywności;DODATKY DO ŻYWNOŚCI;DODATKY do żywności i paszy;Klasy związków metali;Związki K (potasu) (z wyjątkiem prostych soli potasowych);Typowe związki metali;24634-61-5
Plik Mola:	24634-61-5.mol

Właściwości chemiczne sorbinianu potasu

Temperatura topnienia	270 stopni
gęstość	1361 g/cm2³
ciśnienie pary	<1 Pa (20 °C)
FEMA	2921\|SORBINIAN POTASU
temperatura przechowywania	2-8 stopień
rozpuszczalność	H₂O: 1 M w 20 stopniach, przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtego
formularz	Proszek
pka	4,69 [przy 20 stopniach]
kolor	Kolor biały do jasnokremowego
Zapach	Bezwonny
Zakres pH	8 - 11 przy 580 g/l w temperaturze 20 stopni
PH	7,8 (H2O, 20,1 stopnia)
Rozpuszczalność w wodzie	58,2 g/100 ml (20°C)
Merck	14,7671
BRN	5357554
Stabilność:	Stabilny. Niekompatybilny z silnymi utleniaczami.
InChIKey	CHHHXKFHOYLYRE-STWYSWDKSA-M
LogP	-1,72 przy 20 stopniach
Odniesienie do bazy danych CAS	24634-61-5(Odniesienie do bazy danych CAS)
System rejestracji substancji EPA	Sorbinian potasu (24634-61-5)

Informacje dotyczące bezpieczeństwa

Kody zagrożeń	Xi, C, T, F
Oświadczenia dotyczące ryzyka	36/37/38-35-22
Oświadczenia dotyczące bezpieczeństwa	26-36-45-36/37/39
WGK Niemcy	1
Układ RTECS	WG2170000
Temperatura samozapłonu	>150 stopni
TSCA (Międzynarodowa Federacja	Tak
Kod HS	2916 19 95
Toksyczność	LD50 doustnie u królika: 3800 mg/kg

Informacje MSDS

Dostawca	Język
SigmaAldrich	język angielski
ACROS	język angielski
ALFA	język angielski

Zastosowanie i synteza sorbinianu potasu

Przegląd	Złożono wniosek o zastosowanie sorbinianu potasu w ekologicznej produkcji zwierzęcej jako inhibitora pleśni^[1-3]. Kwas sorbinowy po raz pierwszy odkryto w jesionie górskim (Sorbus aucuparia lub Sorbus americana). Obecnie większość sorbinianu potasu wytwarzana jest syntetycznie. Sorbinian potasu jest naturalnie występującym nienasyconym kwasem tłuszczowym, całkowicie bezpiecznym dla zdrowia i posiadającym najniższy potencjał alergizujący ze wszystkich konserwantów żywności. Złożono również petycję dotyczącą stosowania sorbinianu potasu w płynnych lekach dla zwierząt gospodarskich, głównie w soku z aloesu jako substytut antybiotyków i innych różnych hormonów^[1-4]. Stosowanie chemicznych środków konserwujących żywność, z wyjątkiem soli, cukrów, przypraw, octu itp., nie było zbyt powszechne aż do ostatnich 200 lat. Postęp w rozwoju konserwantów żywności nie jest stały. W celu opracowania skuteczniejszych, prostszych i tańszych sposobów konserwacji żywności, początkowo do konserwacji żywności stosowano wiele substancji chemicznych o silnych właściwościach przeciwdrobnoustrojowych, ale później zarzucono je, gdy odkryto ich niepożądane właściwości fizjologiczne i biochemiczne. Na przykład nie stosuje się już kwasu borowego, kwasu salicylowego, kreozotu i formaldehydu, które w XIX wieku stosowano jako środki konserwujące w żywności. Z drugiej strony kwas sorbinowy (SA), kwas benzoesowy, estry kwasu p-hydroksybenzoesowego i dwutlenek siarki okazały się bardzo przydatne w różnych zastosowaniach konserwacji żywności, a ich użycie zostało oficjalnie dopuszczone w prawie wszystkich krajach świata^[1,4]. Rycina 1. Struktura chemiczna sorbinianu potasu
Właściwości chemiczne	Z chemicznego punktu widzenia kwas sorbinowy jest prostołańcuchowym, alfa-beta-nienasyconym, trans-trans-2,4-heksadienowym kwasem monokarboksylowym (CH3-CH=CH-CH=CH-COOH). Ma masę cząsteczkową 112^[5]i wartość pKa 4,75. W temperaturze pokojowej kwas sorbinowy jest białą, krystaliczną substancją stałą o temperaturze topnienia w zakresie 132 stopni -137 stopni. Jego rozpuszczalność w wodzie o temperaturze 25 stopni wynosi 0,16%, podczas gdy sól potasowa przekracza 50%. Ta wyższa rozpuszczalność sprawia, że sorbinian potasu jest preferowaną formą kwasu sorbinowego w żywności. Natomiast w olejach kwas sorbinowy jest lepiej rozpuszczalny niż sól potasowa. Kwas sorbinowy został po raz pierwszy wyizolowany z oleju z niedojrzałych jagód jarzębiny (sorbapple lub jarzębiny) przez AW Hoffmanna w 1859 r. Nazwa związku pochodzi od naukowej nazwy jarzębiny {Sorbus aucuparia}, która jest rośliną macierzystą jarzębiny^{[6, 7]}. Strukturę chemiczną kwasu sorbinowego wyjaśniono podczas 1870-1890 i zsyntetyzowano go w 1900 r. przez Doebnera w drodze kondensacji kwasu krotonalowo-malonowego^[6].
Aplikacja	Po rozpuszczeniu w wodzie sorbinian potasu jonizuje, tworząc kwas sorbinowy, który jest skuteczny przeciwko drożdżom, pleśniom i wybranym bakteriom i jest szeroko stosowany w stężeniu od 250 ppm do 1000 ppm w serach, dipach, jogurcie, kwaśnej śmietanie, pieczywie, ciastach i pasztetach i nadzienia, mieszanki do pieczenia, ciasta, polewy, krówki, polewy, napoje, margaryny, sałatki, warzywa fermentowane i zakwaszane, oliwki, przetwory owocowe, dressingi, ryby wędzone i solone, wyroby cukiernicze i majonezy. Dlatego jest powszechnie stosowany jako silny środek konserwujący żywność.
Działanie antybakteryjne	Przeciwdrobnoustrojowe właściwości kwasu sorbinowego odkryli niezależnie w latach 1939 i 1940 Muller i Gooding odpowiednio w Niemczech i USA^{[2, 10]}. Po tym odkryciu przetestowano kwas sorbinowy i jego sole i zastosowano je w różnych produktach konsumenckich w celu hamowania rozwoju drożdży, pleśni i niektórych bakterii. Jednak na jego zastosowanie jako środka konserwującego żywność trzeba było poczekać do 1950 roku, kiedy rozpoczęto produkcję komercyjną. Początkowo wiadomo było, że sorbaty są skutecznymi inhibitorami drożdży i pleśni, a w mniejszym stopniu bakterii. W 1974 Tompkin i in.^[8]podali, że dodatek 0,1% sorbinianu potasu do niepeklowanych kiełbas opóźniał rozwój Salmonella spp. i Staphylococcus aureus, jak również wzrost i wytwarzanie toksyn przez Clostridium botulinum. W następstwie tych ustaleń podjęto szeroko zakrojone badania nad potencjalnym zastosowaniem kwasu sorbinowego lub jego soli jako środków przeciw botuulinie i konserwantów w różnych rodzajach mięs i produktów mięsnych. Związki te testowano w połączeniu z niskim poziomem azotynu sodu w celu konserwacji wędlin i redukcji potencjalnie rakotwórczej nitrozoaminy w produktach takich jak bekon^{[9, 10]}. Ostatnio kwas sorbinowy odegrał bardzo ważną rolę w rozwoju żywności o średniej wilgotności. Aktywność wody w tych produktach jest wystarczająco niska, aby kontrolować rozwój bakterii, ale nie wzrost drożdży i pleśni; dlatego też kwas sorbinowy stosowany jest w tych produktach jako bardzo skuteczny środek przeciwgrzybiczy^[11]. Kwas sorbinowy i jego sole są również stosowane jako jedna z różnych „przeszkod” stosowanych do kontrolowania rozwoju drobnoustrojów w żywności o średniej wilgotności^[12]. Niestety zboża i pasza stanowią idealne środowisko do namnażania się pleśni. Surowce lub pasze przechowywane luzem są bogatym źródłem energii, białek i wilgoci, a zatem w dużym stopniu sprzyjają rozwojowi pleśni^[13]. Sorbinian potasu jest solą potasową kwasu sorbinowego i jest znacznie lepiej rozpuszczalny w wodzie niż kwas. Sorbinian potasu po rozpuszczeniu w wodzie wytwarza kwas sorbinowy i jest najczęściej stosowanym środkiem konserwującym żywność na świecie. Jest skuteczny do pH 6,5, ale skuteczność wzrasta wraz ze spadkiem pH. Sorbinian potasu ma około 74% aktywności przeciwdrobnoustrojowej kwasu sorbinowego, dlatego wymaga wyższych stężeń, aby uzyskać takie same wyniki, jakie zapewnia czysty kwas sorbinowy. Sorbinian potasu jest skuteczny przeciwko drożdżom, pleśniom i wybranym bakteriom i jest powszechnie stosowany w ilościach od 0.025 do 0.10% w serach, dipach, jogurty, kwaśna śmietana, pieczywo, ciasta, ciasta i nadzienia, mieszanki do pieczenia, ciasta, polewy, krówki, polewy, napoje, margaryna, sałatki, warzywa fermentowane i zakwaszane, oliwki, przetwory owocowe, dressingi, ryby wędzone i solone, wyroby cukiernicze i majonezy . Maksymalny poziom dopuszczalny przez prawo wynosi 0,1%. Należy wiedzieć, że dodatek benzoesanu sodu i/lub sorbinianu potasu do produktu spożywczego podniesie pH o około 0,1 do 0,5 jednostki pH, w zależności od ilości, pH i rodzaju produktu. Może być konieczna dodatkowa regulacja pH, aby utrzymać pH na bezpiecznym poziomie^[14].
Działanie immunomodulujące	Jedno z ostatnich badań wykazało, że sorbinian potasu może przyczyniać się do aktywacji szlaków zapalnych^[15]inne badania wskazują, że sorbinian ma przede wszystkim działanie przeciwzapalne in vivo i reguluje w dół wiele szlaków sygnalizacji immunologicznej odpowiedzialnych za zapalenie, aktywację komórek glejowych, przełączanie komórek pomocniczych T, modulację limfocytów T regulatorowych, kontakt między komórkami i migracja^[16]. Te ostatnie, przeciwzapalne działanie sorbinianu wydaje się przypominać działanie salicylanu sodu, aktywnego metabolitu dobrze znanej aspiryny, niesteroidowego leku przeciwzapalnego (kwasu acetylosalicylowego). W mikrogleju myszy sorbinian hamuje aktywację NF-kappaB, moduluje szlak mewalonianu i hamuje aktywację p21ras^[17]. Ostatnio wykazano, że podawanie sorbinianu indukuje ekspresję TGF-beta w splenocytach, a także zwiększa ekspresję regulatorowych limfocytów T podczas eksperymentalnego autoimmunologicznego zapalenia mózgu i rdzenia, mysiego modelu stwardnienia rozsianego (MS).^[18]. Wiadomo, że interleukina 4 (IL-4) łagodzi objawy kliniczne w tym zwierzęcym modelu stwardnienia rozsianego i wykazano, że podawanie sorbinianu ludziom indukuje wytwarzanie IL-4 w komórkach jednojądrzastych krwi obwodowej . Sorbat może zatem zasługiwać na rozważenie jako użyteczny kandydat do terapii skojarzonej w leczeniu stwardnienia rozsianego, najczęstszej ludzkiej choroby demielinizacyjnej ośrodkowego układu nerwowego.
Troska o zdrowie	Do niedawna szerokie zastosowanie soli sorbinianowych do konserwowania żywności i napojów na dużą skalę uważano za całkowicie bezpieczne. Oświadczenia w tym zakresie nadal często wysuwają organizacje reprezentujące branżę napojów bezalkoholowych. Takie stwierdzenia odzwierciedlają długą historię pozornie bezpiecznego stosowania tych konserwantów oraz badania bezpieczeństwa, które w dużej mierze skupiały się na maksymalnych poziomach tych związków, które mogą być tolerowane bez negatywnych skutków w diecie zwierząt laboratoryjnych^[19]. Na podstawie tych badań określono maksymalne dopuszczalne zawartości benzoesanu i sorbinianu w żywności i napojach. Od czasu tych oryginalnych testów bezpieczeństwa nastąpił ogromny postęp w dostępnych technologiach badania uszkodzeń komórek i tkanek, zapewniając możliwości znacznie głębszego badania wpływu tych dodatków i konsekwencji ich długotrwałego spożycia na dużą skalę . Rzeczywiście, jesteśmy teraz świadomi mechanizmów uszkodzeń systemów biologicznych, które były całkowicie nieznane w czasie większości pierwotnych testów bezpieczeństwa tych konserwantów. Coraz więcej wątpliwości budzi bezpieczeństwo stosowania sorbinianu. Kwas sorbowy i sorbiniany potasu mają bardzo niską toksyczność dla ssaków. Panuje powszechna zgoda co do tego, że są one z natury pozbawione działania rakotwórczego, ale mogą potencjalnie ulec przekształceniu w potencjalne mutageny. W badaniach przeprowadzonych na fibroblastach zarodków chomika syryjskiego, komórkach jajnika chomika chińskiego lub komórkach szpiku kostnego nie wykryto działania genotoksycznego ani przekształcającego komórki świeżo przygotowanego roztworu sorbinianu sodu. Jednakże w warunkach ogrzewania i przechowywania utworzyły się produkty sorbinianu sodu o właściwościach genotoksycznych i transformujących komórki. Sorbinian może ulegać utlenieniu do 4,5-oksoheksanianu^[20]i utleniony sorbinian potasu mogą reagować z kwasem askorbinowym w obecności żelazawego^[21]. Wiele uwagi poświęcono reakcjom pomiędzy sorbinianem i azotynem przy pH2-4,2, czyli warunkach imitujących środowisko żołądka. Do produktów takich reakcji należą środki mutagenne: 1,4dinitro-2-metylopirol i kwas etylonitrolowy^[22]. Istnieje jeden raport dotyczący wątrobiaka powstałego w wyniku karmienia myszy dietą zawierającą bardzo wysoką (15% w/v) kwasu sorbinowego, co jest skorelowane ze zmniejszeniem poziomu zredukowanego glutationu (GSH) w wątrobie myszy. Przyczynę powstawania tego wątrobiaka przypisano stresowi oksydacyjnemu wywołanemu wyczerpaniem się puli GSH oraz stopniowej produkcji w jelicie różnych mutagenów, które po wchłonięciu przedostawały się do wątroby, gdzie z kolei ulegały metabolicznej aktywacji do działania rakotwórczego. związki^[23]. Istnieją również obawy dotyczące wpływu sorbinianu na funkcję mitochondriów. Badania sztucznych dwuwarstwowych membran fosfolipidowych wykazały, że sorbinian powoduje znaczny wzrost przewodności błony i przepuszczalności protonów, głównie działając jako aniony rozpuszczalne w lipidach przy obojętnym pH oraz jako nośniki protonów, gdy pH zbliża się do pK kwasu^[24]. Uważa się, że działanie sorbinianu na membrany odbywa się głównie poprzez zakłócający wpływ na strukturę membrany^[25]. Ten słaby kwas ma wyraźny wpływ na funkcję mitochondriów, generując zmniejszony przepływ elektronów z dehydrogenaz substratowych do ubichinonu, co z kolei zwiększa „wyciek” wolnych elektronów z łańcucha oddechowego, elektronów, które następnie łączą się z tlenem cząsteczkowym, tworząc ponadtlenek (O2·−) . Szereg innych umiarkowanie lipofilowych związków mających znaczenie w żywności i napojach, zwłaszcza etanol i niektóre roślinne olejki eteryczne, w tym szeroko stosowany mentol, generuje RFT w podobny sposób.
Bibliografia	DP Smith i NJ Rollin, Food Res., 19, 59 (1954). JW Boyd i HLA Tarr, Food Technol., 9, 411 (1955). CM Gooding, D. Melnick, RL Lawrence i FH Luckman, Food Res., 20, 639 (1955). JN Sofos i FF Busta, J. Food Prot., 44, 614 (1981). E. Lueck, dodatek do żywności. Zanieczyszczenia, 7, 711 (1990). E. Lueck, Int. Aromaty Food Additiv., 7, 122 (1976). E. Lueck, „Antybakteryjne dodatki do żywności”, Springer-Verlag, Nowy Jork, 1980 RB Tompkin, LN Christiansen, AB Shaparis i H. Bolin, Appl. Microbiol., 28, 262 (1974). Narodowa Akademia Nauk, National Academy Press, Waszyngton, DC, 1981. MC Robach i JN Sofos, J. Food Prot., 45, 374 (1982). LE Erickson, J. Food Prot., 45, 484 (1982). SL Boylan, KA Acott i TP Labuza, J. Food Sci., 41, 918 (1976). http://www.kemin.com%2składniki-paszy-dla zwierząt/mold-antimicrobials.shtml http://www.nysaes.cornell.edu/fst/fvc/Venture/venture2_chemical.html Raposa B i wsp. 2016. Physiol Intl 103(3):334–43. Pahan K. 2011. Immunopharmacol Immunotoksykol 33(4):586–93. Brahmachari S, Jana A, Pahan K. 2009. J Immunol 183(9):5917–27. Kundu M i wsp. J. Immunol 197(8): 3099–110. Raport końcowy z oceny bezpieczeństwa kwasu sorbinowego i sorbinianu potasu. 1988. J Am College Toxicol 7 (6): 837–80. Jung R i wsp. 1992. Food Chem Toxicol 30:1–7. Kitano K i wsp. 2002. Food Chem Toxicol 40(11):1589–94. Perez-Prior MT i in. 2008. J Agric Food Chem 56(24):11824–9. Nishimaki-Mogami T, Tanaka A, Minegishi K, Takahashi A. 1991. Biochem Pharmacol 42(2):239–46. Gutknecht J. 1992. Mol Komórka Biochemia 114(1–2):3–8. Stratford M i in. 2013. Intl J Food Microbiol 161(3):164–71.
Opis	Sorbinian potasu jest białym, krystalicznym proszkiem. Jest to sól potasowa kwasu sorbinowego. Została pierwotnie odkryta w latach pięćdziesiątych XIX wieku i pochodziła z jesionu górskiego. Obecnie sorbinian potasu powstaje syntetycznie. Sorbinian potasu jest dobrym konserwantem żywności, w pełni ulegającym rozkładowi, podobnym do kwasów tłuszczowych występujących naturalnie w żywności. Stosowany jest w celu spowolnienia rozwoju pleśni i drożdży w żywności. Powszechnie występuje w margarynie, winach, serach, jogurtach, napojach bezalkoholowych i wypiekach. Sorbinian potasu jest od wielu lat stosowanym środkiem konserwującym żywność. Przeprowadzono szeroko zakrojone, długoterminowe badania, które potwierdziły jego bezpieczeństwo i znajduje się on na liście bezpiecznych dodatków Centrum Nauki w Interesie Publicznym.
Właściwości chemiczne	Sorbinian potasu występuje w postaci białego krystalicznego proszku o słabym, charakterystycznym zapachu.
Właściwości chemiczne	Sorbinian potasu to sól potasowa kwasu sorbinowego, wzór chemiczny C₆H₇KO₂. Jego głównym zastosowaniem jest konserwant żywności (numer E 202). Sorbinian potasu jest skuteczny w różnych zastosowaniach, w tym w żywności, winie i produktach higieny osobistej. Źródła komercyjne są obecnie produkowane w drodze kondensacji aldehydu krotonowego i ketenu (Ashford, 1994).
Właściwości chemiczne	Sorbinian potasu powstaje w wyniku zobojętnienia wodorotlenku potasu kwasem sorbinowym, nienasyconym kwasem karboksylowym występującym naturalnie w niektórych jagodach. Bezbarwna sól jest bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie (58,2% w temperaturze 20 stopni).
Właściwości fizyczne	Bezbarwne lub białe, krystaliczne ciało stałe; gęstość 1,36 g/cm³; rozkłada się w temperaturze 270 stopni; rozpuszczalny w wodzie, roztwór 58 g/100 g; średnio rozpuszczalny w alkoholu.
Używa	Sorbinian potasu stosuje się do hamowania pleśni i drożdży w wielu produktach spożywczych, takich jak sery, wino, jogurt, suszone mięsa, cydr jabłkowy, napoje bezalkoholowe i owocowe oraz wypieki. Można go również znaleźć na liście składników wielu produktów z suszonych owoców. Ponadto ziołowe suplementy diety zazwyczaj zawierają sorbinian potasu, który zapobiega powstawaniu pleśni i drobnoustrojów oraz wydłuża okres przydatności do spożycia, i jest stosowany w ilościach, przy których nie występują znane niekorzystne skutki dla zdrowia, przez krótki okres czasu. Oznakowanie tego środka konserwującego na informacjach o składnikach brzmi „sorbinian potasu” lub „E202”. Jest również stosowany w wielu produktach higieny osobistej, aby hamować rozwój mikroorganizmów w celu zapewnienia stabilności przechowywania. Niektórzy producenci używają tego środka konserwującego jako zamiennika parabenów. Znany również jako „stabilizator wina”, sorbinian potasu po dodaniu do wina wytwarza kwas sorbinowy. Służy dwóm celom. Kiedy aktywna fermentacja ustanie i wino zostanie po raz ostatni przelane do wina po klarowaniu, sorbinian potasu sprawi, że pozostałe przy życiu drożdże staną się niezdolne do namnażania. Drożdże żyjące w tym momencie mogą kontynuować fermentację cukru resztkowego do CO₂i alkohol, ale kiedy obumrą, nie pojawią się żadne nowe drożdże, które mogłyby spowodować przyszłą fermentację.
Używa	Kwas sorbowy to naturalnie występujący tłuszcz wielonienasycony o właściwościach antybakteryjnych. Oznacza to, że pomaga zapobiegać rozwojowi pleśni, drożdży i grzybów. Sorbinian potasu występuje w wielu produktach spożywczych, zwłaszcza tych, które są przeznaczone do przechowywania i spożywania w temperaturze pokojowej. Pomaga to zapobiegać cząstkom, takim jak pleśń lub grzyby, które mogą powodować psucie się żywności lub wywoływać choroby. Wypieki, przetworzone owoce i warzywa lub produkty mleczne często zawierają ten produkt. Podczas warzenia wina drożdże służą do przekształcenia cukru w alkohol. Proces ten nazywa się fermentacją. Kiedy wino osiągnie pożądany smak i treściwość, należy zatrzymać rozwój drożdży. Aby zahamować wzrost drożdży, dodaje się sorbinian potasu.
Używa	Jako inhibitor pleśni i drożdży, taki jak kwas sorbinowy, szczególnie tam, gdzie pożądana jest większa zawartość soli w wodzie.
Używa	Kwas sorbinowy i jego sól potasowa są powszechnie stosowane jako środki konserwujące żywność w szerokiej gamie artykułów spożywczych, takich jak sery, pikle, sosy i wina. Sorbinian potasu jest środkiem konserwującym dopuszczonym do kontaktu z żywnością, powszechnie uważanym na całym świecie za bezpieczny (GRAS). Jest to nieaktywna sól kwasu sorbinowego. Łatwo rozpuszcza się w wodzie, gdzie przy niskim pH przekształca się w kwas sorbinowy, jego aktywną postać. Kwas sorbowy jest silnie zależny od pH. Chociaż wykazuje pewną aktywność do pH 6 (około 6%), jest najbardziej aktywny przy pH 4,4 (70%). Przy pH 5,0 jest aktywny w 37%. Uważa się, że jako kwas sorbinowy jest aktywny wobec pleśni, nieszkodliwy wobec drożdży i słaby wobec większości bakterii. Kwas sorbowy jest nienasyconym kwasem tłuszczowym i jako taki podlega utlenianiu (zaleca się stosowanie przeciwutleniacza, takiego jak Mieszane Tokoferole T50). Jest również wrażliwy na światło UV i może żółknąć w roztworze. Donoszono, że glukonolakton stabilizuje sorbinian potasu przed odbarwieniem i ciemnieniem w roztworach wodnych i może być przydatny do stabilizowania kwasu sorbinowego w fazie wodnej produktu.
Definicja	ChEBI: Sól potasowa zawierająca sorbinian jako przeciwjon.
Metody produkcji	Sorbinian potasu wytwarza się z kwasu sorbinowego i wodorotlenku potasu.
Metody produkcji	Sorbinian potasu wytwarza się w reakcji kwasu sorbinowego z równomolową częścią wodorotlenku potasu. Powstały sorbinian potasu można krystalizować z wodnego roztworu etanolu. Większość kwasu sorbinowego wytwarza się na ogół w procesie obejmującym etapy reakcji aldehydu krotonowego z ketenem w obecności katalizatora (np. soli cynku z kwasem tłuszczowym) z wytworzeniem poliestru i hydrolizy poliestru kwasem lub zasadą lub rozkładanie poliestru w gorącej wodzie.
Przygotowanie	Sorbinian potasu wytwarza się w reakcji wodorotlenku potasu z kwasem sorbinowym, a następnie odparowaniu i krystalizacji: CH₃CH=CHCH=CHCOOH + KOH →CH₃CH=CHCH=CHCOOK + H₂O.
Ogólny opis	Donoszono, że sorbiniany są mniej toksyczne niż benzoesany i zostały sklasyfikowane przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) jako dodatki „ogólnie uznawane za bezpieczne” (GRAS). Kwas sorbowy jest metabolizowany głównie do dwutlenku węgla. Podczas gdy drobne kwoty są przeliczane naprzeł,przeł-kwas mukonowy (ttMA), który jest wydalany w postaci niezmienionej z moczem. ttMA w moczu jest biomarkerem narażenia zawodowego i środowiskowego na benzen. Zdolność dotrans, trans-2,4-Badano sól potasową kwasu heksadienowego (sól potasowa kwasu sorbinowego, sorbinian potasu) do wywoływania aberracji chromosomowych, wymiany chromatyd siostrzanych (SCE) i mutacji genów w hodowanych komórkach V79 chomika chińskiego. Sorbinian potasu Stwierdzono, że jest mniej genotoksyczny niż analog soli sodowej.
Zastosowania farmaceutyczne	Sorbinian potasu to antybakteryjny środek konserwujący o właściwościach przeciwbakteryjnych i przeciwgrzybiczych, stosowany w farmaceutykach, żywności, preparatach dojelitowych i kosmetykach. Generalnie stosuje się go w stężeniach {{0}},1–0,2% w preparatach doustnych i miejscowych, zwłaszcza zawierających niejonowe środki powierzchniowo czynne. W celu zwiększenia biodostępności tymololu do oka zastosowano sorbinian potasu. Sorbinian potasu jest stosowany w około dwukrotnie większej liczbie preparatów farmaceutycznych niż kwas sorbinowy ze względu na jego większą rozpuszczalność i stabilność w wodzie. Podobnie jak kwas sorbinowy, sorbinian potasu ma minimalne właściwości antybakteryjne w preparatach o pH powyżej 6.
Toksykologia	Sorbinian potasu działa drażniąco na skórę, oczy i drogi oddechowe. Chociaż niektóre badania sugerują, że ma on długoterminowe bezpieczeństwo, badania in vitro wykazały, że jest on zarówno genotoksyczny, jak i mutagenny dla ludzkich komórek krwi. Stwierdzono, że sorbinian potasu jest toksyczny dla ludzkiego DNA w limfocytach krwi obwodowej (rodzaj białych krwinek), dlatego też stwierdzono, że negatywnie wpływa na odporność. Często stosuje się go z kwasem askorbinowym i solami żelaza, ponieważ zwiększają one jego skuteczność, ale ma to tendencję do tworzenia związków mutagennych, które uszkadzają cząsteczki DNA. Sorbinian potasu wykazuje niską toksyczność w przypadku LD₅₀(szczur, doustnie) 4,92 g/kg, podobnie jak w przypadku soli kuchennej. Typowe dawki sorbinianu potasu wynoszą 0.025% do 0,1% (patrz kwas sorbinowy), co w porcji 100 g daje spożycie od 25 mg do 100 mg. Według Komitetu Ekspertów ds. Dodatków do Żywności FAO/Światowej Organizacji Zdrowia dopuszczalne dzienne spożycie dla człowieka wynosi 12,5 mg/kg lub 875 mg dziennie dla przeciętnej osoby dorosłej (70 kg).
Bezpieczeństwo	Sorbinian potasu stosowany jest jako przeciwdrobnoustrojowy środek konserwujący w doustnych i miejscowych preparatach farmaceutycznych i jest ogólnie uważany za materiał stosunkowo nietoksyczny. Jednakże zgłaszano pewne działania niepożądane związane ze stosowaniem sorbinianu potasu, w tym reakcje drażniące skóry, które mogą być typu alergicznego lub nadwrażliwego. Nie zgłoszono żadnych działań niepożądanych ogólnoustrojowych po doustnym przyjęciu sorbinianu potasu. WHO ustaliła szacunkowe całkowite dopuszczalne dzienne spożycie kwasu sorbinowego, sorbinianu wapnia, sorbinianu potasu i sorbinianu sodu, wyrażone jako kwas sorbinowy, na maksymalnie 25 mg/kg masy ciała. (mysz, IP): 1,3 g/kg (szczur, doustnie): 4,92 g/kg Zobacz także Kwas sorbinowy.
składowanie	Sorbinian potasu jest bardziej stabilny w roztworze wodnym niż kwas sorbinowy; roztwory wodne można sterylizować w autoklawie. Materiał sypki należy przechowywać w dobrze zamkniętym pojemniku, chronionym przed światłem, w temperaturze nie przekraczającej 40 stopni.
Niezgodności	W obecności niejonowych środków powierzchniowo czynnych i niektórych tworzyw sztucznych następuje pewna utrata aktywności przeciwdrobnoustrojowej.
Status regulujący	na liście GRAS. Dopuszczony do stosowania jako dodatek do żywności w Europie. Zawarte w bazie danych składników nieaktywnych FDA (spraye do nosa, kapsułki doustne, roztwory, zawiesiny, syropy, tabletki, kremy i płyny do stosowania miejscowego). Zawarty w lekach do stosowania pozajelitowego licencjonowanych w Wielkiej Brytanii. Zawarte na kanadyjskiej liście akceptowalnych składników nieleczniczych.