| Opis |
Diizopropyloamina jest aminą drugorzędową i jest bezbarwną cieczą w temperaturze pokojowej o rybim zapachu przypominającym amoniak. Jest stosowany jako półprodukt chemiczny i katalizator w syntezie pestycydów i środków farmaceutycznych. Diizopropyloamina jest kojarzona z tytoniem jako naturalny składnik tytoniu, produkt pirolizy (w dymie tytoniowym) lub dodatek do jednego lub większej liczby rodzajów wyrobów tytoniowych. Synonimy diizopropyloaminy obejmują DIPA i N-(1-metyloetylo)-2-propanaminę. |
| Właściwości chemiczne |
Diizopropyloamina jest łatwopalną, silnie zasadową, bezbarwną cieczą. Diizopropyloamina jest rozpuszczalna w wodzie i alkoholu. Próg zapachu waha się od 0.017 do 4,2 ppm; rybi zapach staje się drażniący przy 100 mg/m3. |
| Właściwości fizyczne |
Bezbarwna ciecz o zapachu przypominającym amoniak. Ustalone eksperymentalnie progi wykrywania i rozpoznawania stężeń zapachu wynosiły 50 ug/m3(130 stronv) i 190 ug/m3(380 stron na minutęv), odpowiednio (Hellman i Small, 1974). |
| Używa |
Diizopropyloaminę stosuje się jako prekursor do wytwarzania diizopropyloamidu litu i sulfenamidów, które są stosowane w wulkanizacji gumy. Bierze także udział w syntezie N,N-diizopropyloetyloaminy (zasady Hüniga) otrzymywanej w wyniku alkilowania siarczanem dietylu. Bromek diizopropyloamoniowy to sól bromkowa DIPA stosowana jako obojętna alternatywa dla tytanianu baru. Jest szeroko stosowany jako rozpuszczalnik, a także półprodukt w syntezie farmaceutyków, barwników, mineralnych środków flotacyjnych i emulgatorów. |
| Aplikacja |
Diizopropyloamina jest stosowana jako rozpuszczalnik oraz w syntezie chemicznej barwników, środków farmaceutycznych i innych syntezach organicznych. Służył do syntezy diizopropyloaminometylomocznika (DMU), N,N-diizopropylochinolino-2-karboksyamidu, 3-N-sulfonyloamidynokumaryn i N-chloroaminy, półproduktu do wytwarzania amidów. |
| Przygotowanie |
Diizopropyloaminę wytwarza się w reakcji alkoholu diizopropylowego z amoniakiem. Diizopropyloaminę można również wytworzyć przez redukcyjne aminowanie acetonu amoniakiem przy użyciu modyfikowanego tlenku miedzi, zazwyczaj chromitu miedzi, jako katalizatora:
NH3+2(CH3)2CO+2H2 → C6H15N+2H2O |
| Ogólny opis |
Diizopropyloamina ma postać przejrzystej, bezbarwnej cieczy o zapachu przypominającym amoniak. Temperatura zapłonu 30 stopni F. Mniej gęsta niż woda. Pary cięższe od powietrza. Toksyczne tlenki azotu powstające podczas spalania. Używany do produkcji innych chemikaliów. |
| Reakcje powietrza i wody |
Łatwopalny. Rozpuszczalny w wodzie. Wrażliwy na ciepło i powietrze. |
| Profil reaktywności |
Diizopropyloamina może gwałtownie reagować z utleniaczami i mocnymi kwasami. Łatwo neutralizuje kwasy w reakcjach egzotermicznych, tworząc sole z wodą. Może być niezgodny z izocyjanianami, halogenowanymi substancjami organicznymi, nadtlenkami, fenolami (kwasowymi), epoksydami, bezwodnikami i halogenkami kwasowymi. W połączeniu z silnymi środkami redukującymi, takimi jak wodorki, może powstawać palny wodór gazowy. |
| Zagrożenie dla zdrowia |
Dopuszczalne poziomy diizopropyloaminy nie powinny powodować niekorzystnych skutków dla zdrowia i dobrostanu zwierząt. Ostre narażenie inhalacyjne na diizopropyloaminę może powodować ból gardła, kaszel, uczucie pieczenia i duszność. Działania niepożądane występują głównie w górnych drogach oddechowych, chociaż po długotrwałym narażeniu. Nie ma ostatecznych dowodów na to, że diizopropyloamina powoduje raka, dlatego nie ustalono wartości raka przewlekłego. Diizopropyloamina nie została sklasyfikowana jako substancja powodująca raka przez Międzynarodową Agencję Badań nad Rakiem, Agencję Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych, Amerykańską Konferencję Higienistów Przemysłowych ani Narodowy Program Toksykologiczny. |
| Zagrożenie dla zdrowia |
U ludzi diizopropyloamina działa drażniąco na oczy. Pracownicy narażeni na stężenia od 25 do 50 ppm skarżyli się na zaburzenia widzenia. Pojawiły się także skargi na nudności i ból głowy. W przypadku długotrwałego narażenia skóry można spodziewać się zapalenia skóry (Beard i Noe, 1981). |
| Reaktywność chemiczna |
Reaktywność z wodą Brak reakcji; Reaktywność z powszechnymi materiałami: Może atakować niektóre formy tworzyw sztucznych; Stabilność podczas transportu: Stabilny; Środki neutralizujące kwasy i zasady: Nie dotyczy; Polimeryzacja: Nie dotyczy; Inhibitor polimeryzacji: Nie dotyczy. |
| Zastosowania przemysłowe |
Diizopropyloaminę stosuje się jako katalizator i stabilizator tlenku mezytylu (HSDB 1989). Stosowany jest także jako półprodukt w syntezie barwników, środków farmaceutycznych i pestycydów (np. Diallat, Fenamifos i Triallat). |
| Profil bezpieczeństwa |
Umiarkowanie toksyczny po spożyciu i podaniu podskórnym. Lekko toksyczny przy wdychaniu. Zgłoszono dane dotyczące mutacji. Substancja silnie drażniąca skórę i oczy. Wdychanie oparów może spowodować obrzęk płuc. Bardzo niebezpieczne zagrożenie pożarowe w przypadku wystawienia na działanie ciepła lub płomienia; może gwałtownie reagować z materiałami utleniającymi. Do gaszenia pożaru stosować pianę alkoholową, pianę, CO2, suche środki chemiczne. Po podgrzaniu do rozkładu wydziela toksyczne opary NOx. Patrz także AMINY. |
| Potencjalne narażenie |
Mutagen. Materiał ten stosuje się do wytwarzania inhibitorów fazy gazowej i przyspieszaczy gumy; jako półprodukt chemiczny w syntezie farmaceutyków i pestycydów (na przykład diallat, fenamifos i trialat). |
| Pierwsza pomoc |
Jeśli substancja chemiczna dostanie się do oczu, należy natychmiast zdjąć soczewki kontaktowe i natychmiast przemywać je przez co najmniej 15 minut, od czasu do czasu podnosząc górną i dolną powiekę. Natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską. W przypadku kontaktu substancji chemicznej ze skórą należy zdjąć zanieczyszczoną odzież i natychmiast umyć wodą z mydłem. Natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską. W przypadku wdychania tej substancji chemicznej należy usunąć miejsce narażenia, rozpocząć oddychanie ratownicze (stosując uniwersalne środki ostrożności, w tym maskę do resuscytacji), jeśli oddech ustał, oraz RKO, jeśli ustała akcja serca. Natychmiast przekazać do placówki medycznej. W przypadku połknięcia substancji chemicznej należy zwrócić się o pomoc lekarską. Podać dużą ilość wody i wywołać wymioty. Nie wywoływać wymiotów u nieprzytomnej osoby. Zalecana jest obserwacja lekarska przez 24-48 h po nadmiernym narażeniu na wdychanie, ponieważ obrzęk płuc może opóźnić wystąpienie obrzęku płuc. Jako pierwszą pomoc w przypadku obrzęku płuc lekarz lub upoważniony ratownik medyczny może rozważyć podanie kortykosteroidu w sprayu. |
| Los środowiska |
Fotolityczny.Niski i in. (1991) podali, że fotoutlenianie wodnych roztworów amin drugorzędowych za pomocą światła UV w obecności dwutlenku tytanu powoduje powstawanie jonów amonowych i azotanowych.
Chemiczne/fizyczne.Reaguje z kwasami tworząc sole rozpuszczalne w wodzie. |
| Metabolizm |
Doniesiono o niewielu, jeśli w ogóle, badaniach metabolizmu krótkołańcuchowych amin alifatycznych, a najlepsze, co można zrobić, to zasugerować pewne możliwe szlaki metaboliczne. Na przykład układ monooksygenazy flawiny może wytwarzać hydroksyloaminę poprzez N-hydroksylację katalizowaną przez układ monooksygenazy flawiny (Ziegler 1988). N-hydroksylację można również indukować za pomocą układu cytochromu P-450, podobnie jak reakcje N-dealkilacji (Lindeke i Cho 1982). Bardziej ostateczna analiza musi poczekać na badania eksperymentalne. |
| składowanie |
Kod koloru-czerwony: Zagrożenie łatwopalnością: Przechowywać w miejscu przechowywania łatwopalnych cieczy lub w zatwierdzonej szafce z dala od źródeł zapłonu oraz materiałów żrących i reaktywnych. Przed rozpoczęciem pracy z DIPA należy zostać przeszkolonym w zakresie prawidłowego obchodzenia się z nim i przechowywania. Przed wejściem do zamkniętej przestrzeni, w której może znajdować się ta substancja chemiczna, należy sprawdzić, czy nie występuje w stężeniu wybuchowym. Diizopropyloaminę należy przechowywać w celu uniknięcia kontaktu z mocnymi kwasami (takimi jak chlorowodorowy, siarkowy i azotowy) lub utleniaczami (takimi jak nadchlorany, nadtlenki, nadmanganiany, chlorany i azotany), ponieważ zachodzą gwałtowne reakcje. Przechowywać w szczelnie zamkniętych pojemnikach, w chłodnym, dobrze wentylowanym miejscu, z dala od źródeł ciepła. Źródła zapłonu, takie jak palenie tytoniu i otwarty ogień, są zabronione w przypadku, gdy diizopropyloamina jest używana, obsługiwana lub przechowywana w sposób mogący stworzyć potencjalne zagrożenie pożarem lub wybuchem. Pojemniki metalowe, w których przewożone są=galony lub więcej diizopropyloaminy, należy uziemić i połączyć. Beczki muszą być wyposażone w zawory samozamykające, korki podciśnieniowe i tłumiki płomieni. Używaj wyłącznie nieiskrzących narzędzi i sprzętu, szczególnie podczas otwierania i zamykania pojemników z diizopropyloaminą. |
| Wysyłka |
Ten związek wymaga etykiety wysyłkowej „PŁYN PALNY, ŻRĄCY”. Należy do klasy zagrożenia 3 i II grupy pakowania. |
| Metody oczyszczania |
Oddestyluj aminę z NaOH lub pod chłodnicą zwrotną przez trzy minuty nad drutem Na lub NaH i przedestyluj do suchego odbieralnika pod N2. [Beilstein 4 H 154, 4 I 369, 4 II 630, 4 III 274, 4 IV 510.] |
| Niezgodności |
Tworzy mieszaninę wybuchową z powietrzem. Ta substancja chemiczna jest mocną zasadą; reaguje gwałtownie z silnymi utleniaczami, mocnymi kwasami. Atakuje miedź, cynk i ich stopy, aluminium i stal ocynkowaną. Atakuje niektóre formy tworzyw sztucznych i powłok. |
