| Właściwości chemiczne |
Bezbarwna ciecz. Bardzo słabo rozpuszczalny w wodzie; rozpuszczalny w alkoholu i eterze; łatwo polimeryzowany. |
| Zastosowania |
Eter izobutylowo-winylowy stosuje się w metodzie wytwarzania i formule spolimeryzowanej w masie żywicy chloroeterowej. |
| Używa |
Polimery i kopolimery stosowane w klejach chirurgicznych, powłokach i lakierach; modyfikator żywic alkidowych i polistyrenowych; plastyfikator do nitrocelulozy i innych tworzyw sztucznych; półprodukt chemiczny. |
| Ogólny opis |
Przezroczysta, bezbarwna ciecz. Temperatura zapłonu 15 stopni F. Może polimeryzować w przypadku zanieczyszczenia lub wystawienia na działanie ciepła. Jeśli polimeryzacja zachodzi wewnątrz pojemnika, pojemnik może gwałtownie pęknąć. Pary są cięższe od powietrza. |
| Reakcje powietrza i wody |
Łatwopalny. Mniej gęsty niż woda i bardzo słabo rozpuszczalny w wodzie. Ma tendencję do tworzenia wybuchowych nadtlenków pod wpływem powietrza. Kiedy etery zawierające nadtlenki są podgrzewane (destylowane), mogą one zdetonować [Lewis, wyd. 3, 1993, s. 728]. |
| Profil reaktywności |
Eter izobutylowinylowy jest bezbarwną, średnio toksyczną cieczą, wysoce łatwopalną. Bardzo niebezpieczne zagrożenie pożarowe w przypadku wystawienia na działanie ciepła, płomienia lub silnych środków utleniających. Produkt wysoce wybuchowy w postaci oparów pod wpływem otwartego płomienia lub iskier. |
| Zagrożenie dla zdrowia |
Wdychanie lub kontakt z materiałem może podrażniać lub palić skórę i oczy. W wyniku pożaru mogą wydzielać się drażniące, żrące i/lub toksyczne gazy. Opary mogą powodować zawroty głowy lub uduszenie. Spływy z kontroli przeciwpożarowej mogą powodować zanieczyszczenie. |
| Zagrożenie pożarowe |
WYSOCE ŁATWOPALNY: Łatwo zapala się pod wpływem ciepła, iskier lub płomieni. Pary mogą tworzyć z powietrzem mieszaniny wybuchowe. Opary mogą przedostać się do źródła zapłonu i spowodować cofnięcie płomienia. Większość oparów jest cięższa od powietrza. Rozprzestrzeniają się po ziemi i gromadzą się w niskich lub zamkniętych obszarach (kanały, piwnice, zbiorniki). Niebezpieczeństwo wybuchu par w pomieszczeniach zamkniętych, na zewnątrz lub w kanałach ściekowych. Może polimeryzować wybuchowo po podgrzaniu lub w wyniku pożaru. Przedostanie się do kanalizacji może spowodować zagrożenie pożarem lub eksplozją. Kontenery mogą wybuchnąć po podgrzaniu. Wiele płynów jest lżejszych od wody. |
| Palność i wybuchowość |
Zapalny |
| Synteza |
Istnieją dwie metody produkcji IBVE: jedna wykorzystuje acetylen jako surowiec, druga nie wykorzystuje acetylenu jako surowca. W przemyśle do produkcji IBVE wykorzystuje się głównie drogę acetylenową. IBVE wytwarza się przez winylowanie izobutanolu acetylenem w obecności katalizatora:
Powszechnie stosowanymi katalizatorami w procesie acetylenowym są wodorotlenki metali alkalicznych (takie jak NaOH i KOH) oraz alkoholany metali alkalicznych (takie jak alkoholan sodu i alkoholan potasu). |
| Właściwości i zastosowania |
Eter izobutylowinylowy (IBVE) ma podwójne wiązanie węgiel-węgiel i jest aktywny chemicznie. Może reagować z szeroką gamą substancji, tworząc różne pochodne. IBVE jest stabilny wobec zasad, ale łatwo hydrolizuje do izobutanolu i aldehydu octowego w warunkach kwaśnych. Dlatego często stabilizuje się go przez dodanie niewielkiej ilości zasady, takiej jak trietanoloamina. |
| Metody oczyszczania |
Przemyć eter trzy razy równymi objętościami wodnego 1% NaOH, osuszyć CaH2, ogrzewać w temperaturze wrzenia z sodem przez kilka godzin, a następnie frakcyjnie oddestylować z sodu. [Beilstein 1 IV 2054.] |
