| Opis |
Kwas glikolowy to najmniejszy alfa-hydroksykwas (AHA). Jest głównie dodatkiem do różnych produktów do pielęgnacji skóry w celu poprawy wyglądu i tekstury skóry. Może również redukować zmarszczki, blizny potrądzikowe i przebarwienia. W przemyśle tekstylnym może być stosowany jako środek barwiący i garbujący. Można go również stosować jako środek aromatyzujący w przetwórstwie spożywczym oraz jako środek do pielęgnacji skóry w przemyśle farmaceutycznym. Można go również dodawać do polimerów emulsyjnych, rozpuszczalników i dodatków do farb w celu poprawy właściwości płynięcia i nadania połysku. Ponadto jest użytecznym półproduktem w syntezie organicznej, w tym w redukcji utleniającej, estryfikacji i polimeryzacji długołańcuchowej. |
| Bibliografia |
Bhatia, AC i F. Jimenez. „Szybkie leczenie łagodnego trądziku za pomocą nowatorskiego systemu pielęgnacji skóry zawierającego 1% kwasu salicylowego, 10% buforowanego kwasu glikolowego i składniki roślinne”. Journal of Drugs in Dermatology Jdd13.6(2014):678-83.
https://en.wikipedia.org/wiki/Kwas_glikolowy
https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/glikol_acid#section=Góra |
| Właściwości chemiczne |
Kwas glikolowy, CH2OHCOOH, znany również jako kwas hydroksyoctowy, składa się z bezbarwnych, rozpływających się listków, które rozkładają się w temperaturze około 78 stopni C (172 OF). Jest rozpuszczalny w wodzie, alkoholu i eterze. Kwas glikolowy stosuje się do barwienia, garbowania, elektropolerowania oraz w artykułach spożywczych. Otrzymuje się go przez utlenienie glikolu rozcieńczonym kwasem azotowym. |
| Używa |
W obróbce tekstyliów, skóry i metali; przy kontroli pH oraz wszędzie tam, gdzie potrzebny jest tani kwas organiczny, np. przy produkcji klejów, przy rozjaśnianiu miedzi, oczyszczaniu odkażającym, barwieniu, galwanizacji, przy trawieniu, czyszczeniu i chemicznym mieleniu metali. |
| Używa |
Kwas glikolowy (kwas hydroksyoctowy) zmniejsza spójność korenocytów i pogrubienie warstwy rogowej naskórka, gdzie nadmierne gromadzenie się martwych komórek skóry może być związane z wieloma powszechnymi problemami skórnymi, takimi jak trądzik, sucha i bardzo sucha skóra oraz zmarszczki. Kwas glikolowy działa poprzez rozpuszczenie wewnętrznego cementu komórkowego odpowiedzialnego za nieprawidłowe rogowacenie, ułatwiając złuszczanie martwych komórek skóry. Poprawia także nawilżenie skóry, zwiększając wchłanianie wilgoci, a także zwiększając zdolność skóry do wiązania wody. Zachodzi to w cemencie komórkowym poprzez aktywację kwasu glikolowego i kwasu hialuronowego zawartego w skórze. Wiadomo, że kwas hialuronowy zatrzymuje imponującą ilość wilgoci, a zdolność tę zwiększa kwas glikolowy. W rezultacie zwiększa się zdolność skóry do zwiększania poziomu nawilżenia. Kwas glikolowy to najprostszy alfa-hydroksykwas (AHA). Naukowcy i twórcy uważają, że AHA ma większy potencjał penetracji, głównie ze względu na mniejszą masę cząsteczkową. Działa lekko drażniąco na skórę i błony śluzowe, jeśli preparat zawiera wysokie stężenie kwasu glikolowego i/lub niskie pH. Kwas glikolowy jest korzystny dla skóry skłonnej do trądziku, ponieważ pomaga oczyścić pory z nadmiaru keratynocytów. Stosowany jest także w celu zmniejszenia oznak plam starczych, a także rogowacenia słonecznego. Jednak kwas glikolowy jest najczęściej stosowany w kosmetykach przeciwstarzeniowych ze względu na jego właściwości nawilżające, nawilżające i normalizujące skórę, co prowadzi do zmniejszenia widoczności drobnych linii i zmarszczek. Niezależnie od rodzaju skóry G, stosowanie kwasu glikolowego wiąże się z bardziej miękką, gładszą, zdrowszą i młodziej wyglądającą skórą. Kwas glikolowy występuje naturalnie w trzcinie cukrowej, ale w preparatach kosmetycznych najczęściej stosuje się jego wersje syntetyczne. |
| Definicja |
ChEBI: Kwas 2-hydroksymonokarboksylowy, czyli kwas octowy, w którym grupa metylowa została hydroksylowana. |
| Przygotowanie |
Istnieją różne metody przygotowania do syntezy kwasu glikolowego. Jednak najpowszechniejszą metodą jest katalizowana reakcja formaldehydu z gazem syntezowym, która jest tańsza. Można go otrzymać, gdy kwas chlorooctowy reaguje z wodorotlenkiem sodu i ulega ponownemu zakwaszeniu. Elektrolityczna redukcja kwasu szczawiowego również mogłaby zsyntetyzować ten związek. Kwas glikolowy można oddzielić od naturalnych źródeł, takich jak trzcina cukrowa, buraki cukrowe, ananas, kantalupa i niedojrzałe winogrona. Można go otrzymać przez hydrolizę cyjanohydryny pochodzącej z formaldehydu. |
| korzyści |
Kwas glikolowy rozwiązuje problemy skórne, złuszczając martwe komórki naskórka, które gromadzą się na powierzchni naskórka i przyczyniają się do matowej, przebarwionej i nierównej skóry. |
| Palność i wybuchowość |
Nie palne |
| Skutki uboczne |
Częste działania niepożądane kwasu glikolowego obejmują suchość skóry, rumień (zaczerwienienie skóry), uczucie pieczenia, swędzenie, podrażnienie skóry i wysypkę skórną. Może sprawić, że skóra stanie się bardziej wrażliwa na działanie promieni słonecznych, dlatego przed wyjściem na zewnątrz należy zawsze stosować kremy z filtrem przeciwsłonecznym i odzież ochronną. |
| Źródło |
Kwas glikolowy jest szeroko rozpowszechniony w przyrodzie i można go oddzielić od naturalnych źródeł, takich jak trzcina cukrowa, buraki cukrowe, ananas, kantalupa i niedojrzałe winogrona. |
| Metody oczyszczania |
Krystalizować z eteru dietylowego. [Beilstein 3 IV 571.] |
![2-Kwas propenowy, 2-[2-(etenyloksy)etoksy]ester etylowy](/uploads/41226/small/2-propenoic-acid-2-2-ethenyloxy-ethoxy-ethyl3d579.jpg?size=336x0)
